CEO Challenge bij Sodexo

Sustainable Development Goal(s): 11. Sustainable cities and communities12. Responsible consumption and production13. Climate action

Priorities for change:
CEO Challenge bij Sodexo

Sinds enkele jaren biedt The Shift haar leden de mogelijkheid om uitgedaagd te worden door jonge transitiepionniers. Deze keer vroeg Sodexo hen om haar duurzaamheidscommunicatie kritisch en constructief te bekijken. Na diverse uitwisselingen, discussies en onderzoek presenteerden de Change Makers hun innovatieve ideeën en ‘out of the box’ oplossingen op de laatste bijeenkomst: de CEO Challenge.
Terugblik op een, in de woorden van Sodexo, geslaagde en “verfrissende” uitdaging.

De Uitdaging en het proces

Begin oktober hoorde drie andere Change Makers - Judith, Chloé en Bastien- en ik dat we geselecteerd waren voor deze uitdaging. We hadden allemaal verschillende achtergronden. Judith is de Oprichter van Foresightee en een strategisch communicatieadviseur. Bastien is een serial entrepreneur en oprichter van o.a. The Changemakery, Take-Care, Impact Valley, Citizenfund, Sharify. Chloé is een duurzaamheidsadviseur, oprichter van Green Seeds en Regeneratie & democratie activist. Ook al werd van ons verwacht dat we kritische vragen, ideeën en zelfs oplossingen zouden aanreiken, toch was dit ook een leerproces voor mij/ons. Ik leerde veel van de andere Change Makers, o.a. over het belang van een materiality index in je communicatiestrategie.

 

Op 19 oktober werden we via Teams uitgenodigd om kennis te maken met enkele werknemers van Sodexo en meer informatie te krijgen over de uitdaging. Sodexo wil dat medewerkers meer bewust zijn van hun consumptiekeuzes en als consumptieactoren andere keuzes gaan nemen die ten dienste staan van een meer duurzame wereld, niet alleen tijdens de werkuren, maar ook in de uren ervoor en erna. 

In de daaropvolgende weken hadden we meer online sessies met Catherine van The Shift en werkten we aan een presentatie. Op 11 december kregen we de eer om onze ideeën aan de CEO en andere belangrijke directieleden van Sodexo België voor te stellen. 

Rijp fruit

Het verfrissende element dat jonge Change Makers tijdens een CEO challenge kunnen brengen is dat van de externe kijk. Met hun vragen en ideeën nodigen ze mensen in een bedrijf uit om buiten hun comfortzone te treden om opportuniteiten te vinden in nieuwe trends. Vaak, is de directie samengesteld uit  meer ervaren mensen, die vroeger al bepaalde ideeën geprobeerd hebben, maar destijds veel weerstand ondervonden. Jonge mensen kunnen aanstippen welke ideeën nu wel rijp kunnen zijn om geïmplementeerd te worden. We hebben o.a. gepraat over digitale technologie en gamificatie met digitale technologie (apps). Enkele jaren geleden waren Belgen nog niet klaar om bijvoorbeeld met QR-codes te werken. Ik weet nog dat we met Bold Branders op een evenement in 2018 met QR-codes hebben geëxperimenteerd nadat ik in Oost-Azië (China, Japan…) heb geobserveerd hoe dit wel door veel mensen werd gebruikt. Door deze ervaring zagen we dat het gebruik van QR-codes voor veel Vlamingen nog te nieuw was. In 2020, na mijn terugkeer, merkte ik dat payconiq en QR-codes wel meer aanvaard werden. In twee jaar tijd is er dus veel veranderd. De hele coronacrisis heeft ook de weg vol hindernissen voor digitale diensten vrijgemaakt; meer mensen geraken vertrouwd met virtuele realiteiten. Ook takeaway/delivery diensten zullen meer gevraagd worden, omdat mensen nu het voordeel en de comfort daarvan ervaren. Een idee: Wil je waarden van duurzaamheid naar de familiesfeer brengen? Dan kan je afhaalpakketten vol verhalen over duurzaamheid ontwerpen. 

Innovatief denken en structurele hindernissen

Ook als een bedrijf zoals Sodexo, lid van The Shift, duurzamer wil zijn en andere bedrijven hiertoe wil inspireren, zijn er veel structurele barrières die je niet in 1,2,3 kan oplossen. Tijdens het aftoetsen van de ideeën op haalbaarheid en impact is het belang van de onderlinge afhankelijkheid met andere spelers, klanten en consumenten, onder onze aandacht gekomen. Hoeveel risico moet een bedrijf nemen en welke investering is noodzakelijk om meer duurzaam te worden? Vaak spreken we alleen over sociale en ecologische duurzaamheid, maar we mogen ook niet vergeten dat een bedrijf winst wil maken zodat het zijn werknemers kan betalen en kan investeren in projecten met een positieve impact. Het was een goede reality check voor mij althans om te beseffen dat communicatie en CSR binnen een bedrijf niet goed genoeg is. We hebben eco-communicatoren nodig die andere stakeholders ook in het leerproces van een transitie betrekken. 

Eco-communicators

Afgelopen jaren was ik zelf geïnteresseerd hoe je jouw ideeën en lessen over transitie en duurzaamheid kan overbrengen aan mensen die niet die interesse hebben. Ik geloof in communicatie als een grote hefboom voor culturele en dus collectieve verandering. Zelf heb ik al een beetje geëxperimenteerd met enkele projecten voor circulaire economie en heb ik ook wetenschappelijke teksten gelezen over ecolinguïstiek, ecopsychologie, duurzaamheidspedagogie en zo en ook met experten in de praktijk (psychologie, communicatie, pedagogie) gepraat om te leren welke taal, verhalen (met welke waarden) en middelen we nodig hebben om anderen in het leerproces te betrekken. Sinds kort noem ik mezelf ook een eco-communicator. Wat is dat? 

Ik leen de woorden van Leah Thomas, die in mei 2020 de term ‘intersectional environmentalist’ via een instagram post heeft gelanceerd en zo een beweging op gang heeft gezet. In een tweet op 22 september definieert zij een eco-communicator als volgt: “Iemand die informatie over het milieu en duurzaamheid communiceert. Als milieuwetenschapper en -schrijver wilde ik mijn liefde voor beide dingen combineren en milieu-info toegankelijker communiceren via *plant emoji*, vandaar - eco-communicator. (...).” Toen ik dat las, herkende ik mezelf. Herkenbaarheid is trouwens een krachtig hulpmiddel om mensen aan je te binden en samen te leren.  

 

Uiteraard is duurzaamheidscommunicatie meer dan eco-communicatie, maar het hangt er ook vanaf hoe je milieu en natuur ziet. Ik schrijf voortaan alleen ‘rest van de natuur’, om toch te onderstrepen dat mensen ook deel zijn van een ecosysteem. Als een wezen -een boom, een mens of iets anders- in je ecosysteem verzwakt, heeft dat een effect op het hele systeem. Gezondheid en rechtvaardigheid lijken niet meteen ecologische duurzaamheidsaspecten, maar voor mij heeft elk thema met natuur te maken. 

Vijf middelen voor duurzaamheidscommunicatie:

  1. Wees transparant over je duurzaamheidsleerproces
  2. Betrek je werknemers in je duurzaamheidstransitie 
  3. Nudging of keuze-architectuur
  4. Limiteer de keuzes en verminder daardoor de keuzestress die veel mensen ervaren in deze snelle zelfhulpmaatschappij
  5. Hanteer stimulerende communicatie: werk met juiste emoties die activeren (en niet paralyseren), werk met het feit dat mensen sociale wezens zijn en zichzelf vergelijken met hun buren, collega’s, vrienden…

 

We benadrukten ook: Storytelling is zo jaren ‘10. Na alle schandalen over ondermeer Greenwashing willen we actie zien, niet alleen verhaaltjes horen. Storydoing is jaren ‘20. Laat mensen duurzaamheid beleven en zo leren wat goed is voor hen, anderen en de rest van de natuur. 

 

Wil je meer over deze middelen leren? Aarzel niet om de andere Change Makers of mij via onze LinkedIn profiel te contacteren. 

 

 

Redactie: Wendy Wuyts

Leden vermeld in dit artikel